OPAL

WYPIJMY ZA BŁĘDY

maj 10, 2008 on 11:01 przed południem | W ARCHIWUM | Brak komentarzy

Gwiazdko miła, gwiazdko mała,

Powiedz słówko, coś widziała?

O Kosmosie opowiadaj.

Ładnie tam? No! Zaraz gadaj!

************************

Pełen jest tajemnic Kosmos.

Wie ten, kto się wybrał kiedy.

Chcesz je odkryć – właśnie wtedy

Czas Twój jest.

- A co Twój Głos?

 

Głos mówi, podpowiada Ci,

Która to droga – Twoja droga.

A czyj on? Wierzysz? Może wroga?

Szaleńca Głos, co w jawę śni.

 

Nie ufaj głosom Gościu miły.

Zwiodą Cię w końcu. Okiem patrz.

Twoje to oko – widzieć racz,

Są drogi, co się bardziej skryły.

 

Przegapić drogę bardzo łatwo.

Szara się zdaje, nieciekawa,

Zwyczajna, jak poranna kawa.

Minąłeś ją wpatrzony w światło.

 

Zawita lato, jesień , zima,

Wiosny kolejne. Droga gdzie?

Coś Cię tam ciągnie, Coś się rwie.

Nie znajdziesz ścieżki, już jej nie ma.

***************************

Skąd gwiazdko miła, gwiazdko mała?

Wszystkieś rozumy pozjadała?

Rozum jest jeden – niezmroczony,

Niewielki, ale nie szalony.

Nie oślepiony światłem żadnym,

Nie ogłuszony głosem zdradnym

***************************

Gwiazda to??? Pstryk, nie świeci już.

Ktoś ty? Skąd taki szary pył?

A widzisz Gościu, w błędzieś był.

Pył? Jakiś popiół, albo kurz.