PYTANIA DWA
lipiec 31, 2008 on 10:54 po południu | W ARCHIWUM | 4 komentarzy„Rozciągany sprężonym czasem cierpisz męki
Przyjmij więc w darze, miły, śmierć z mej ręki
Młodyś – lecz wiekowy
Przez słowa – bez mowy
Nie będę cię już dłużej strzegł
Dam ci cykutę, smaczny lek
Z innego miejsca tak nam rzekł:
Wygrywa, kto przegrywa bieg
W przestrzeni równoległych zbieg
Miły, żal na mym sercu legł”
Czyje to?
A to czyje?:
„Uciec gdzieś, schować, utopić myśli
Wygładzić zmarszczki, podwoić straże
Nie spać. Zakazać snom się śnić
Zabronić wstępu nocnej marze
Rozłożyć dywan kolorowy
Polecieć gdzieś, nie wiedzieć dokąd
W podróż tę nie zabierać głowy
Ze wspomnień zrobić martwy pokot
Gdyby oszukać własny lęk
Wypić cykutę – smaczny lek
Rozkosznie, wolno, nie za dużo
Pozwolić grubej warstwie kurzu…”
Po trzech kurach Piotr z żalu nie zapłacze…
Komentarze: 4 »
Dodaj komentarz
Wpisy i komentarze feeds. Valid XHTML and CSS. ^Top^ Powered by WordPress
ten pierwszy wiersz jest z książki ‘Ostatni statek z planety ziemia’, ale autora nie pamiętam – mam ją w domu. a ten drugi to nie wiem
Komentarz od aga — 24/02/2009 #
Dzięki za podpowiedź
Komentarz od Jola — 24/02/2009 #
“Ostatni statek z planety Ziemia” John Boyd
Komentarz od Dodecahedron — 22/08/2009 #
Ojejku, to moja ulubiona książka z dzieciństwa.
A ten wierszyk znałam na pamięć. Niedawno sobie o niej przypomniałam i szukałam na Allegro.
A właśnie, skąd masz te książkę, czy ona aby nie moja?
Komentarz od vevka — 12/05/2010 #