OPAL

A TU ZIMA AKURAT…

sierpień 23, 2008 on 10:20 po południu | W WITAJ W KOSMOSIE:) |

Zamietło, co zawiało

Co roztopiło – ścięło

Widać mocy za mało

Wszak płynie, jak płynęło…

 

Od zimna drzwi zamykam

Cichutko, bez protestów

Odwracam się, potykam

O żalu kilka gestów

 

Żal róży. Las nie płonie.

Po krzaku garść popiołu

W mieliznach nie utonie

Nie wróci do padołu

 

Otwieram inne drzwi

Na oścież, na świat cały

Na kosmos, na wszechświaty

Świat… zdaje się za mały.