OPAL

MNIEJSZE PÓŁ

 Jakżesz łatwo kamyk różowy

Oddać w niemoc, na poszarzenie

W szklance wody – tak – do połowy…

Że wpół pusta – pełne zdumienie.

BEZREFORMOWALNIE

Na pustyni: piachu spełnienie,

Ni upału nie brak, nie chłodu

W dzień ugasić chciałbyś pragnienie

Nocą marzysz pozbyć się głodu

To pustynia… głupcze, niemoto

Nie ma tego żadnego, co szukasz

Tam! W oddali! Majaczy coś! … Co to?!

Co to ??? A w głowinę się może popukasz?

Jakże łatwo kamyk różowy

Oddać w niemoc, na poszarzenie

W szklance wody – tak – do połowy…

Że wpół pusta – pełne zdumienie.

Czego nie można wybaczyć?

Wszystkiego, co niepojęte.

Zostało wybaczyć sobie.

GATKA SZMADKA

I znów, stary, ze mnie zadrwiłeś

W pole blefem wyprowadziłeś

Blef to bardzo niewyszukany

W sam raz dla zielonej panny

Choć nie panna, całkiem zielona

Mało sprytnym żartem zwiedziona

Choć na żartach się ponoć wyznaje

Tych najprostszych wszak – nie poznaje

I się znowu naiwnie zapiera

Ze już wszystkie pozna od teraz

Te wykwintne, zwykłe i gburne

Epitafium na … dziewczę durne