OPAL

MIMOCHODEM

sierpień 15, 2009 on 3:07 po południu | W BEZ-MIARY | Brak komentarzy

Ponauczam Cię miłości każdej

 

Rozdrażnionej cieknącą strużką jakąś

Poruszonej bławatków wiechciem zwiędłym

Z nierozumienia wkurzonej , co proste takie

Rozżalonej  z zapomnień urodzinowych

Roztęsknionej z daleka i bliska

Samotnej troszkę w zajęciu sobą

Nieco zaborczej i ciut zazdrosnej od niegrzeczności

Rozleniwionej wieczorem dusznawym

Figlarnej rannym  różowym humorkiem

Rozumnej  w pochylonym zmęczeniu

Ciepłej, kiedy szkło do połowy

I zdziczałej. Bardziej niż zwierzę

Z galopadą stada motyli

Z brakiem tchu od nadmiaru wzruszenia

Blisko tak, na granicy  cierpienia

 

A Ty tylko naucz mnie siebie