OPAL

PRZY OGNIU, W NOC

wrzesień 18, 2009 on 9:17 przed południem | W BEZ-MIARY | Brak komentarzy

Czy zrobić coś można, gdy ogień dogasa,

Twarzom blasku skąpiąc zazdrośnie?

Gdy oczy znużone i uszy stępione,

Choć usta starają się głośniej.

 

Można wrzucić polano, a za nim i drugie,

Poodwlekać ciepłem… snu chwile.

Wyczerpane oddechy nie szukają uciechy.

Niechaj teraz  nocne motyle.

 

Ale można też pobyć z każdą małą iskierką

Zeschłym liściem karmiąc ostatnią

Zebrać popiół i ciepły zamknąć palców muszelką

Tam mu będzie dobrze. Dostatnio.