OPAL

SZMARAGD

Esmeralda – znaczy szmaragd

Cień zieloności lasu dzikiego

Toń głębokości morza obcego

Znak  do … czegoś dalekiego

I JESZCZE RAZ OPAL

Rześkim, lekkim odblaskiem

Maciejkowym brzaskiem.

Pożyczonych na trochę kilka słońca całusków

Przeskakuje błękitnie kamyk w kamyk.

Trącą ledwie i nikną,

Jakby żaru dotknęły…

Przylatują następne z próbą ognia się mierzyć.

A w południe zmęczone w łuk łagodny się kładą

Mleczne ząbki w buziaku rozdziawionym smaczniuchno.

Przeciągają starannie kostki swoje z wieczora

Wypoczęte, do harców gotowe

W opalonej gładkości łyskającej wstydliwie

Cienia szukać przybiegły wilgnego.

I znów skaczą płomyki.

Teraz… w takcie…zdyszanego… tętna… cichej… muzyki…

Opal. Księżycowy z nazwy tylko…

GRANAT

A o czym to opowiadać będzie? Kamień, co na drodze? Pocisk, co w strzępy rozerwać może? Czy owoc, co słodki i cierpki zarazem. Pragnienie ugasi w mgnienie, a poplami, że nie zmażesz tego. GRANAT.

Sam świetlisty, a i Ciebie prześwieci na wskroś. Wszystkie kolory jego prócz jednego – błękitnego. Czy to gwiazda nieznana nikomu, z konstelacji uciekła, jedna taka w kosmosie ukrywa się wciąż? Czy kota dzikiego źrenicy to błysk?

Czy moc posiada tajemną? Niepotrzebna mu moc taka. Sam jest  mocą i siłą, choć nie diament to… jeszcze…

LABRADORYT

Wyspa – za mało dla niego. Na półwyspie go znajdziesz na pewno. Kruchy i przezierny LABRADORYT.

Spękany głęboko i płytko. Szlifem gładkim się starasz – zostają te bruzdy najgłębsze. Fasetem chcesz chronić od ciosu - próbuj. Nie zdążysz – muszli krawędzią się uzbroi i w muszlę zamknie. Zadraśniesz ledwo– rysa biała zostanie. Dłonie … niezdarne zetrą na proch biały. Wyraźnie wielobarwny się staje , gdy siła magnetyczna go muśnie ukradkiem . I migotliwy w barwach tęczy skradzionych.

I taki perłowy.

I zielony, bardzo zielony…

CO KOMU I PO CO :)

Najlepszym przyjacielem kobiety są …?

Tego nie wiem. Czy to brylant, szafir czy nefryt … wszystko jedno. W puzdereczku pięknie sobie leży, za szybką jaką. Ładniusi taki.

Przyjrzyj się jemu na postaci kobiecej. Smutku mu doda i powagi. Też rozjaśni, gdy powód ku temu. I rozweseli, roziskrzy… Rozpłomieni…

Doda czegoś tego, czego mieć on nie będzie w … pułapce szklanej?

***

Dłoń. I co w niej szczególnego?
W samej niej – no nic takiego…
Tylko płomyk, co nie parzy,
Tylko iskra, co rozżarzy.

A pierścionek ten – to co to?
Drogie to? Platyna? Złoto?
Starczy cienki promień srebrny

By nią sięgnąć gwiazd podniebnych…

***

Co za szyja “opalona”,

Opalami obleczona.

A opale spąsowione?

Niezwyczajne. Są zielone

I rudawe tu i tam.

Skąd ta rudość, nie wiesz sam…

Dwie poniżej rysy kości.

Co im dają? Kobiecości…

Delikatnie naznaczonej

Blaskiem świec. Rozpromienionej…

***

Dwie poniżej buły chleba.
To kobiecość, jakiej trzeba
Komu trzeba? Toć nie mi!
Jeno takim, co się śni

Włos anielski biały cały,
Goły zadek – niezbyt biały.
W talii coś tam bliskie nula,
A pod włosem – wiater hula!

HOWLIT

Howlit biały. HOWLIT.

Wejdziesz? Możesz – otwarte. Tylko… po co?

Po to.

Turkusem zostać może i … czym zechcesz. Sam – biały jest. Dodasz błękitu – niebo… a może oczy czyjeś?  Różu dosypiesz niewiele – zorza…, a nie policzek zarumieniony lekko?  Dolej wina! Dużo dolej! Piekło to, czy… wargi jakieś spragnione? A, gdy czerni tam włożysz? Noc. Ciemna. A blask od czego? Od Słońca.  Tak – od Słońca.  Skąpe nie jest – daje blasku , ile trzeba i kto potrzebuje. Księżyc w potrzebie – dostał, ile chciał i więcej nawet.

Twoja wola, czym będzie. Tęsknotą, światłem, zapomnieniem…

Jaka wola Twa…?

www.vevka.pl

LAWA WULKANICZNA

Krajobraz wokół skalisto-pustynny. Rozglądasz się, cisza. Cisza…? Jakiś szmer… niewyraźny. Zdawało Ci się… Szumi coś jednak, pomrukuje… Wytężasz wzrok – plama czerwona krwi. Płomień raczej. Nie lękasz się? Podchodzisz? Dotykasz. Ożywiasz. LAWA WULKANICZNA. Żywioł nad żywioły. I jak Woda, i jak Ogień, i jak Ziemia. Jak Powietrze także…

Zachwyca Cię! I zadziwia! Jej siła – nie ważysz się poddać – to potęga. Już wiesz, bać się trzeba. Porwie, uniesie, rozpali i zabierze ze sobą. Cofasz się jednak. Szukasz ratunku? Nie ochładzaj jej, bo… zastygnie. I nic już.

Nic? Wspomnieniem pozostanie … najcudowniejszym …

http://www.smog.pl/wideo/7668/lawa_wulkaniczna/

www.vevka.pl

HEMATYT

Dziwna to postać – HEMATYT. Opowiedzieć trudno. Szorstki i skrwawiony.

I skrytokrystaliczny – o tak. Powiedzą – żelaziak czerwony. I tyle. I tyle??? Ha! Wypoleruj go, a zobaczysz. Niełatwe to zadanie, mocy wymaga…kosmicznych. I w dłoniach Ci się ukaże jego obraz lśniący. Lśni boleśnie – nie utrzymasz. Dłoń otworzysz – umknie. W kosmos Ci uleci. A na rękach, co? Ochra to czerwona?

Możesz go mieć, jeśli krwi się nie boisz … i czekania…

www.vevka.pl

JADEIT

To nie Nefryt. To JADEIT. Żad. Imperialny – mówią. A czemu tak? No, dlaczego? Ani wielki zanadto, ni zaborczy specjalnie…
Ani skąpy też swoich myśli, jak Nefryt – przyjaciel. Nie pomylisz się, gdyś uważny.
Łagodny chłód powietrza po deszczu w dzień upalny. Zieloność nadziei wysp odległych, co nie widzisz ich, bo za horyzont skryte. I spokój, i harmonia. Cisza łąki, co o świtaniu senna jeszcze. Usłysz ją, bo krótka i ulotna to cisza. Gwar ją spłoszyć może, nim pragnienie ugasić zdołasz.

Już nie wahaj się. Chodź… na te wyspy szczęśliwe…

www.vevka.pl

JASPIS

JASPIS zmienny. Jak kobieta…, jak pogoda w górach…jak świąteczny nastrój…
Szmaragd, koral, bursztyn, opal, agat, turkus… i co jeszcze? Zmienny… czy udaje? Asekuracja zmyślna taka? Pytanie, czym jest, a czym nie. Czym nie był i nie będzie czym.
Jest TYM, czym JEST. I nie słuchaj go, gdy mówi, że diabłu duszę sprzedał.
Na co diabłu dusza taka, co rogata – owszem, jest i tyle tylko z jej piekielnych zalet. Aniołom się za to przydać może wielce. Nauczą się, jeśli chętne nauk, czego nie wiedzą jeszcze.

Czyś jest Anioł? Ucz się, ucz…

www.vevka.pl