OPAL

PANI ŁADNA

Zaodziała się skubana po szyję

Albo i lepiej – z kapturem

W suknie bezliczne się wbiła

I sukmany niestrojne wcale

I ubiorki zwyczajnie nijakie

Nieśpiesznie się przechadzała

To przemykała złodziejsko

A i zza węgła, ukradkiem

I …przeszła… mimo… Pani strojna…

Poszła dokąd i po co?

Kto ona, co najpiękniejsza ogołocona?

JESIENI ZŁOTEJ PODARUNEK

Białe prawdziwie, w sam raz – jak lody śmietankowe

Różowe…, blade… leciutko uśmiechnięte

Ceglaste, ciepłe, otulające

I jak herbata cienka – skąpe goryczy

A karminowe – jak karminowe … zwyczajnie

Pąsowe , ciemno pąsowe – to… nie ze wstydu

I bardzo, czerwone bardzo serdecznie

Bukiet różany bez kolców -

ktoś skrzętnie poobrywał

Kolorowy - bukiet - rozważnie.

WIERZCHEM NA … FANTAZJI

No puść jej wodze, puść

Niech szaleje.

Niech galopem przemierza

Dzikie knieje

Niechaj ostre zakręty

Arogancko tnie

W oczy strachom wszelakim

Patrzeć śmie

Niech szarżuje, niech pędzi

W kopyt skry

Niech cię w skrzydłach uniesie

Pędem tym

Niech się gromom nie kłania

Śmieje w nos

Niech ogonem zamiecie

Fałszu cios

Niech…

Bacz tylko, że…

To fantazja .

JAK CEP :)

Nic … rumiano?

Zmierzchnie-blado?

W mroku plecy i kark …wytężony.

Jak?

Ciepłych palców opuszkami

Zebrać gniotki męczliwe

Ciepłą dłonią

Roztopić…

Wyrównać…

Wygładzić…

Ciepło dłoni zostawić.

Takie proste.

ZOBACZYĆ I … POCZUĆ

Chcę zobaczyć, co w Twych oczach zobaczyć…

Gdy poczuję Cię wnętrzem istnienia

Chcę usłyszeć, co z Twych oczu usłyszeć…

Gdy szept tonie w sztormie spełnienia

I chcę poczuć, co zobaczę , usłyszę…

Gdy mnie zamkniesz w ugaszeniu pragnienia …

NIE POZNASZ…

Wprawnym ruchem czterokątne opale księżycowe – jeden, potem drugi – lądują na półce byle gdzie. Ruchem całkiem niewprawnym , niecierpliwie - zapięcie na karku. I sznurek takich samych prostokątów – mlecznych w środku , a szklistych po brzegach - leży obok tamtych. Jeden gest i kawałek tkaniny - w kręgach peniuarem zwanej- opada w bezładzie. Z miękko ułożonych zakamarków materiału pokazują się … najbardziej do tulipanów podobne, a może do róż. Miękko, bo napisali na metce, że satyna. To obowiązek jest, żeby miękko było. Taka kupka kolorowej szmatki. Chrobotnięcie przeciągłe i można zanurzyć się w kroplach rzęsistych. Koniecznie gorących. I naturalnie w strumieniu ich najmocniejszym. Cała w gorliwym deszczu. Długo, aż opar zasnuje resztę świata. W dymnej , zamkniętej przestrzeni widać tylko… właściwie nic nie widać. Ma nie być widać. Rozgrzana. Lecz z plastikowego pudełka wynurza się niechętnie. Miło było. Cztery na krzyż szurnięcia ręcznikiem. Ma być sucha. Skóra. A teraz, żeby była… wilgotna i satynowa. Bez metki. Z namaszczenia mazidłowego. Dziw, jakie długie ramiona( a niedługie przecież) i zręczne dłonie. Sięgają wszędzie. Sprawnie , szybko i bez pieszczenia się z … bzdurkami takimi.

No co innego stopy. Takie było kiedyś … napisane?… powiedziane…? No gdzieś było… Że po stopach poznać szczęśliwego człowieka. I uwierzyła. W coś wierzyć zwyczajnie trzeba, bo inaczej…

Stopom więc należy się traktowanie specjalne. I traktowane są. Bez żadnego pośpiechu, troskliwie i z pieszczotą. Żeby nauczyły się, co to promienność, radość, rozkosz i wesołość. Żeby się tylko nauczyły…

I nie pozna nikt.

CZAS

Była skrzynia. Wielka, drewniana,
Z okuciami. Stała na strychu.
Jakie skarby w środku chowała?
Kto te skarby zabrał po cichu?

Stoi skrzynia smętnawo na deszczu.
Wyszczerbiona, dziurawa, niczyja.
Na skarbnicę tajemnic jej nie chcą.
Tak to żywot kuferka przemija.

Zapodziała się wiosna w sitowiu
Teraz lato marnieje we wrzosach.
Od poprzedniej pełni do nowiu
Zapodziewa się księżyc we włosach.

SZMARAGD

Esmeralda – znaczy szmaragd

Cień zieloności lasu dzikiego

Toń głębokości morza obcego

Znak  do … czegoś dalekiego

A TU ZIMA AKURAT…

Zamietło, co zawiało

Co roztopiło – ścięło

Widać mocy za mało

Wszak płynie, jak płynęło…

Od zimna drzwi zamykam

Cichutko, bez protestów

Odwracam się, potykam

O żalu kilka gestów

Żal róży. Las nie płonie.

Po krzaku garść popiołu

W mieliznach nie utonie

Nie wróci do padołu

Otwieram inne drzwi

Na oścież, na świat cały

Na kosmos, na wszechświaty

Świat… zdaje się za mały.

KAC?

Skóra tkliwa na włosa grzmotnięcie

Słuch wrażliwy na pszczoły tupanie

Oczy chciwe na nici pajęcze

Usta łapczywe na … oddychanie.